Minder klanten = minder medewerkers. Juist! Of toch niet?
Onlangs sprak ik met een registeraccountant, nu werkzaam bij een Big four-kantoor. De topics waren hoe het met kantoor ging, met de opdrachten en met de mensen.
Deze medewerker gaf aan dat de ontwikkeling van de klantenportefeuille aanleiding was voor het partnerteam om de formatie nog eens kritisch tegen het licht te houden. De uitkomst daarvan was dat men de formatie ging aanpassen.
Concreet: voor enkele veelbelovende medewerkers lag er opeens geen carrière meer in het verschiet, anderen kregen te plots te horen dat ze werden overgeplaatst naar aan andere afdeling en weer anderen werd gezegd hun heil elders te zoeken.
De stijl waarin dit werd gemanaged, was weinig subtiel. De managementstijl in accountancyland is sowieso een onderwerp an sich. Waar ik nu echter naar toe wil is de vraag of het nu een verstandige beslissing is om de formatie aan te passen aan de neergaande omzetlijn. Of moet je als kantoor juist volop inzetten op de acquisitie van nieuwe klanten waarvoor je ook bijpassende formatie moet hebben?
Regelmatig zie ik accountantskantoren kiezen voor de korte termijn, dat wil zeggen: minder omzet = minder medewerkers. Dit terwijl je zou denken dat het verkleinen van de formatie direct ook de verdiencapaciteit van een kantoor uitholt. Zie die capaciteit maar eens terug te krijgen in deze krappe arbeidsmarkt. Bovendien: hoe verhoudt zich het tot dè ambitie van elk kantoor: groei?
