AccountancyNext

In de economische crisis waar we midden in zitten, staan credit rating agencies zoals Moody’s, Standard & Poor’s en Fitch enorm in de belangstelling. Immers, zij zouden leningen ten onrechte te hoog hebben ingeschaald, waardoor beleggers die op de rating hadden vertrouwd, gedupeerd werden. Dit leidde tot een wereldwijde economische crisis.

Ook nu staan de agencies weer volop in de belangstelling. Nadat ze Griekenland als schuldenaar hadden beoordeeld als: ‘niet in staat om haar schulden terug te betalen’, hebben ze daarna de USA een tandje verlaagd in de beoordeling van haar financiële soliditeit.

De agencies ‘raten’ de kwaliteit van de vordering die een geldverschaffer krijgt en daarmee dus eigenlijk de kwaliteit van degene die de schuld moet aflossen en/of heeft verzekerd. Ze doen dat op basis van een soort rapportcijfers die kunnen verschillen in de tijd. Hoe die tot stand komen weet niemand precies. Reden ook voor de EU landen om een eigen rating agency te willen, die ‘Europa beter begrijpt’. Momenteel wordt de rating beheerst door een kartel van Amerikaanse bedrijven.

Als een accountant de jaarrekening van een onderneming beoordeeld dan heeft de uitkomst van zijn werk in de essentie eigenlijk maar twee smaken: het beeld is goed of het is fout. Daartussen zitten alleen nog wat mitsen en maren of wachten met een oordeel. Dit oordeel is des te gemakkelijker af te geven naarmate het wordt afgegeven over een situatie die verder weg ligt in de reeds verstreken tijd vanaf het moment van verantwoorden. We komen als accountants daarom altijd als mosterd na de maaltijd, in ieder geval in de ogen van degenen die wat willen weten van de situatie, het maatschappelijk verkeer. We worden dus steeds meer nutteloos in de ogen van gebruikers.

Zouden we daarom niet over kunnen of zelfs moeten gaan naar een stelsel waarbij de accountant een ‘hard’ oordeel geeft over de jaarrekening en daarnaast een soort rating over zijn inschatting, dat het beeld dat deze jaarrekening aangeeft geeft stabiel zal blijven voor het eerstkomende verslagjaar. Dit laatste zou hij dan dus kunnen ‘raten’.

Want, is een beoordeling van de kredietwaardigheid van een onderneming (of een land) nu zo geheel anders dan een beoordeling van een jaarrekening en van de ontwikkelingen daarin?

Ben benieuwd naar de meningen!